Prit. Mos u
dėshpėro. Mos u inatos. Mos u hidhėro. Mos u mėrzit. Tė jesh i
vetmuar, ėshtė njė nder qė tė bėhet. Ti duhet tė jesh i vetmuar.
Po pėrjeton kohėn, kur tė vetmuar janė tė udhėzuarit; tė cilėt
ecin kundėr rrymės, pėrballen me turmėn.
Ti je shmangur,
ti je izoluar. Ti sdėgjohesh. Ti injorohesh, pėrbuzesh. Mos e
rėndo veten. Ti je i vetmuar, je i udhėzuar! Gjendja e tė
ruajturve, vetmia. Kur tė tjerėt tė shikojnė tė ēuditur. Tė
habitur. Kur ti ecėn rrugės, ul shikimet, mos dėgjo
ēpėshpėritin.
Thjesht buzėqesh
me njė buzėqeshje tė lehtė, sepse je nė rrugėn e sigurt, edhe
pse (rrugė) e rrethuar me gjėra tė pakėndshme e qė tė shkaktojnė
neveri. Shenja qė po tė drejtojnė drejt qetėsisė dhe lumturisė
sė pėrhershme.
Mos u shqetėso.
Duke pėrkujtuar Zotin tėnd, ti do gjesh qetėsinė. Mos e rėndo
ndėrgjegjen pėrtej kufijve, ruaje qetėsinė; edhe kur tė tjerėt
bėjnė gjėra qė ty tė tronditin, tė shkaktojnė hidhėrim. Ti mos u
trondit, qėndro e mos iu pėrkul intrigave tė tyre.
|
|
Nuk ka dyshim se pėr muslimanėt e muslimanet, besimtarėt e besimtaret,
adhuruesit e adhurueset, tė sinqertit e tė sinqertat, durimtarėt e
durimtaret, tė pėrvuajturit e tė pėrvuajturat, sadakadhėnėsit e
sadakadhėnėset, agjėruesit e agjėrueset, ruajtėsit e nderit e
ruajtėset e nderit, shumėpėrmendėsit e Allahut e shumėpėrmendėset e
Allahut, Allahu ka pėrgatitur falje (mėkatesh) dhe shpėrblim tė madh.
[Kuran, 33:35]
Po afrohet muzgu i lindjes sė diellit. Tė jesh i sigurt se pak njerėz
nė kėtė gjendje presin lindjen e diellit
Ska zgjidhje tjetėr pėr muslimanin, qė ende musliman i thotė vetes!
Ashtu siē ska zot tjetėr pėrveē Allahut, ashtu edhe ska asgjė qė
mund ta shtynte muslimanin tė dyshojė nė Zotin e qiejve dhe tė tokės e
ēka nė to, nė Allahun e Gjithėpushtetshėm! Jo, ska rrugė tjetėr,
pėrveē rrugės drejt zgjimit, drejt rikthimit tė identitetit islam nė
zemrat dhe mendjet tona!
Jo, nėse musliman ende i thua vetes, ske kthim mbrapa! Po ktheve
kokėn mbrapa, po ngadalėsove lėvizjen, po zure kėmbėt njėra me
tjetrėn, po ndalove hapat, ke zėnė nė zjarr! Jo, ke hyrė nė pranga! As
pėrpara e as mbrapa, ske miq, qė tė duan, ke njerėz qė vrullin ta
shuajnė. Jo, ke njerėz tė papėrgjegjshėm e tė hutuar.
Ti vendos, Allahun ke qė pėr ty pėrkujdeset!
O musliman! Bindu e thuaj: o Zgjim, o fjalė tjetėr ska! Kėtė ngule
thellė nė mendje, e mos tė tė vijė turp! Le tė ta pėrsėrisė kujtesa
jote kudo qė gjendesh! Mos ia humb kėtė tė drejtė vetvetes sate. Bėji
mirė vetes! E prej kujt vallė trembesh tė mbrosh tė drejtėn tėnde, tė
sigurosh zgjimin tėnd?! Ēka tė bėn tė pasigurt, kur ti ke Zot,
Siguruesin?! Pse tė ndihesh i pandihmė, kur ke Allahun mė tė mirin
Ndihmėtar?!
Tė tjerėt pėrtacė. Jeta po gėlltit. Pasuria po huton. E shoqėria po
cyt! E ti ske ēka nėn hijen e tyre pret lėvizje. Ēdo gjė bėn tė
vetėn, e ti zgjidhe zgjimin, e dėboje agoninė! Gjithēka, ēfarėdo
qoftė, ska pėrfundim tjetėr, veēse te Zoti, Sundimtari i Ditės sė
Fundit! E pra ti, musliman i dashur, zgjohu me Atė qė sfle kurrė, e
skotet kurrė!
Braktis shtratin e ngrohtė nė pjesėn e tretė tė natės! Zgjohu tri orė
para se dielli tė shndrisė. Pastrohu dhe fali dy rekate namaz dhe mos
u ngrit nga toka, ku e ke vėnė ballin e fytyrėn, veēse duke qenė i
pėrlotur. Allahu po tė vėshtron! E ētė mėsoi sesi Allahu robėrit e
Tij i vėshtron?! E kur Krijuesi i shpirtit, mendjes, zemrės, trupit, e
tėrė qenies sate tė shikon! Ah, nuk ka ndjesi mė tė ngrohtė e mė tė
ėmbėl! Nuk ka ndjesi mė tė pėrshkueshme e mė tė fuqishme!
E, pasi shtratin braktise, e Allahut, Zotit tė zemrave, iu pėrule dhe
prej Tij falje dhe ndihmė kėrkove, a e mendove dėshirėn qė ia shtrove
tė Gjithėpushtetshmit? Mendo! Kapu pėr trung, e jo pėr degė. Mos kėrko
gjėra tė imta, e gjėra jetėshkurtra, por kėrko, njėmend! Kėrko
udhėzimin e Tij! Kėrko faljen e Tij. E kur ti udhėzohesh me udhėzimin
e Udhėzuesit, je udhėzuar pėr gjithēka tė mirė. Tani, pasi kreve
namazin, ngrihu, rri pak nė qetėsi, e medito rreth vetvetes, rreth
familjes, rreth tė nesėrmes, rreth shoqėrisė me tė cilėt
shoqėrohesh
Mendo! Nėse nė mendje tė vėrtiten mendime tė liga, kėrko
mbrojtjen e Allahut!
Tani, kthjellu prej hutesės! Dil prej mjegullės sė mendimeve tė
mbrapshta! Ngrije kokėn nė qiellin e hapur, vėshtroje hapėsirėn dhe
pastėrtinė, e falėnderoje njėherė e me gjithė mend Zotin e qiejve!
Shiko tokėn sesi tė mban, e shtrirė, me ujė e ajėr, megjithėse ishe i
padrejtė! Falėndero me plot sinqeritet Zotin e tokės!
Po afrohet muzgu i lindjes sė diellit. Tė jesh i sigurt se pak njerėz
nė kėtė gjendje presin lindjen e diellit, e kush janė ata pak njerėz!
Janė ata qė Allahu i ka udhėzuar! E tani, ndjehu vėrtet i udhėzuari,
dhe dėshmo!
Deklaro edhe njėherė dėshminė e tė udhėzuarve: nuk adhuroj - nuk
admiroj, nuk i mbėshtetem, nuk kėrkoj, nuk i pėrgjėrohem, nuk e
lartėsoj, nuk e madhėroj, nuk shpresoj, nuk i dorėzohem, nuk i
frikėsohem, nuk respektoj, nuk dėgjoj - askėnd pėrveē Allahut, tė
Vetmin, i Pashoq, Sundues, i Gjithėpushtetshėm, dhe tek Ai ėshtė
kthimi im!
E kėtė deklaratė qė dhe, dėshmoje duke ia argumentuar vetvetes! Qė
tani!
O Allah! Ti je Udhėzuesi, na udhėzo ashtu siē di Ti!
|